رسانههای بینالمللی غالباً تصویری تکساحتی از ایران ترسیم میکنند که با تکاپو و پویایی جاری در خیابانهای کلانشهرهای کشور تفاوتهایی دارد. در این میان، مستند عینی و بدون واسطه «الی» (Eli)، بلاگر و سفرنامهنویس پرمخاطب روسی از کانال Eli from Russia، که در قالب سفری مستقل از مسکو به تهران، شیراز و اصفهان سفر کرده است، روایتی زنده و صمیمی از جامعه، هنر و تمدن ایران را به مخاطبان جهانی معرفی میکند.
این مقاله که توسط لیندا رونبرگ (دانشگاه اومئو، سوئد) و هلنا هینکه دوبروچینسکی کاندیدو (دانشگاه هلسینکی، فنلاند) در سال 2023 در نشریه Nordic Studies in Education منتشر گردیده، بهطور جامع به بررسی نقش «مدل نوردیک» در سیاستهای صادرات آموزش در دو کشور فنلاند و سوئد پرداخته است.
در اقتصاد جهانی امروز، رقابت دیگر تنها بر اساس حجم تولید و هزینههای پایین نیست. تکنولوژی، نوآوری، پایداری و ارزش برند، معیارهای جدیدی هستند که جایگاه کشورها را در زنجیرههای ارزش جهانی تعیین میکنند. برچسب «ساخت ...» روی محصولات، دیگر فقط نشاندهنده محل تولید نیست؛ بلکه پیامی درباره کیفیت، فناوری، قابلیت اعتماد و جایگاه کشور در اقتصاد جهانی است.
بنگلادش در 1971 پس از استقلال، فقیرترین کشور جهان بود. سیل، طوفان، قحطی، فساد، و جمعیت فشرده. کارشناسان پیشبینی میکردند این کشور «موردی غیرقابل درمان» باشد. نیم قرن بعد، بنگلادش دومین صادرکننده بزرگ پوشاک جهان (پس از چین) است. صنعتی که نزدیک به 4 میلیون کارگر – عمدتاً زن – را استخدام کرده و صادرات سالانه آن از 40 میلیارد دلار فراتر رفته است.
این داستان میگوید چطور یک کشور جنگزده با اصلاحات اقتصادی هوشمندانه، گشایش درها به روی سرمایهگذاری خارجی، و صبر استراتژیک، توانست برند ملی خود را بازسازی کند.
این داستان میگوید چطور یک کشور میتواند با تکیه بر «تخصص گرایی»، «کیفیت بالا و قیمت رقابتی»، و «بازاریابی هوشمندانه»، در یک صنعت خاص به برند جهانی تبدیل شود.
کرواسی در دهه 1990 نماد جنگ و ویرانی بود. پس از اعلام استقلال از یوگسلاوی (1991)، چهار سال جنگ خونین را پشت سر گذاشت. شهرها بمباران شدند، هزاران نفر کشته شدند، اقتصاد فروپاشید، و میلیونها نفر آواره شدند. برند ملی کرواسی در پایینترین سطح ممکن قرار داشت. اما کرواسی در کمتر از دو دهه، نه تنها خود را بازسازی کرد، بلکه به یکی از محبوبترین مقاصد گردشگری اروپا تبدیل شد.
هند در دهه 1980 با سه تصویر منفی در جهان شناخته میشد: فقر مطلق، جمعیت زیاد و بینظمی. گردشگران کمی به هند سفر میکردند. اما هند دو برگ برنده داشت که هیچ کشور دیگری نداشت: یوگا و معنویت. امروز هند برند «سرزمین آرامش و یوگا» را ساخته و صنعت گردشگری معنوی آن سالانه میلیاردها دلار درآمد دارد.
مالزی در سال 1999 تصمیم گرفت یک کار ساده اما سخت انجام دهد: به یک شعار وفادار بماند. شعار «Malaysia Truly Asia» (مالزی، آسیای واقعی) را انتخاب کرد و تا امروز، 25 سال بعد، هنوز از همان شعار استفاده میکند. در همین مدت، گردشگری مالزی از 7 میلیون به 26 میلیون نفر رسید.