در سالهای اخیر، مواجهههای نظامی مستقیم میان ایران و اسرائیل و بازتاب گسترده آن در رسانههای عربی، زمینهای برای شکلگیری روایتهای تازه درباره جایگاه ایران در افکار عمومی جهان عرب فراهم کرده است. ویدیوی عبدالله الشریف با عنوان «اللهم انصر أعداء الدین» نیز در همین چارچوب قابل بررسی است.
مستندها و گزارشهای میدانی گردشگران مستقل بینالمللی میتوانند از ابزارهای مؤثر برای بازتعریف و ارتقای «برند ملی» کشورها در عرصه جهانی باشند. در میان این روایتها، مستند تصویری «کری چن» (Carrie Chen)، بلاگر و تولیدکننده محتوای بینالمللی که در اوایل سال 2026 به ایران سفر کرده، نمونهای قابلتوجه از ظرفیت این نوع روایتها برای سیاستگذاران برند ملی کشور است.
مستندها و گزارشهای میدانی گردشگران مستقل بینالمللی میتوانند از ابزارهای مؤثر برای بازتعریف و ارتقای «برند ملی» کشورها در عرصه جهانی باشند. در میان این روایتها، مستند تصویری «کری چن» (Carrie Chen)، بلاگر و تولیدکننده محتوای بینالمللی که در اوایل سال 2026 به ایران سفر کرده، نمونهای قابلتوجه از ظرفیت این نوع روایتها برای سیاستگذاران برند ملی کشور است.
در عصر حکمرانی رسانههای نوین، تصویر ذهنی (Mental Image) ملتها بیش از آنکه توسط بیانیههای رسمی دیپلماتیک ساخته شود، در بطن روایتهای تجربهمحور و بصری تولیدکنندگان محتوا (Vloggers) شکل میگیرد. سفرنامه دیجیتال «WildLens by Abrar» بهعنوان یک منبع دستاول، فراتر از یک مستند گردشگری، در واقع یک «سند استراتژیک» برای واکاوی نقاط قوت و ضعف برند ملی ایران است.
در روابط بینالملل قرن بیستویکم، تعاملات میان کشورها بیش از آنکه متکی بر ابزارهای نظامی یا اقتصادی (Hard Power) باشد، بر پایه دیپلماسی فرهنگی، آموزش و ارتباطات بینالمللی شکل میگیرد. طبق نظریه سازندهگرایی (Constructivism)، واقعیت سیاسی جهان را ایدهها، هویتها و هنجارهای مشترک میسازند.
موسیقی و هنرهای صوتی صرفاً ابزارهایی برای سرگرمی یا بیان هنری نیستند؛ بلکه در عرصه روابط بینالملل بهعنوان رسانههایی پیچیده برای «دیپلماسی فرهنگی»، «برندسازی ملی» (Nation Branding) و حتی «ترویج سیاسی (پروپاگاندا)» عمل میکنند.
در عصر تسلط تصویر و روایت، سینما فراتر از یک صنعت سرگرمی، به ابزاری راهبردی برای نفوذ فرهنگی و دیپلماسی عمومی تبدیل شده است. پرسشی که ذهن بسیاری از تحلیلگران روابط بینالملل را به خود مشغول کرده، این است که چگونه قدرتهای نوظهور، بهویژه چین، از ظرفیتهای سینمایی خود برای شکلدهی به ادراکات بینالمللی و گسترش «قدرت نرم» خویش بهره میبرند.
برند ملی تک وجهی نیست و شامل ابعاد گوناگون سیاسی،علمی، فناوری و دینی است. اقتدار نظامی ایران بعد از عملیات وعده صادق بیسابقه بود و تصویر ایران بعد از این عملیات ارتقا پیدا کرد اما همچنان به وضعیت مطلوب خود نرسیده است.
در این گزارش با نگاهی تاریخی به سیاست های فرهنگی کشور کره و شرح اهم برنامه ها در هر دوره تاریخی تلاش می شود تا تصویری منسجم از سیاست های فرهنگی این کشور ارائه شود. در پایان این گزارش با استفاده از مدل چهارگانه سیاست فرهنگی فرایند توسعه فرهنگی کره جنوبی و نسبتش با فرایند دولت سازی در کره جمع بندی می شود. از این منظر توانایی دولت برای بسیج بودجه فرهنگی متناسب با سیر صعودی هزینه های فرهنگی و هدایت آن براساس اهرم سرمایه گذاری خصوصی برای صنایع فرهنگی و خلاق یکی از ویژگی های قابل توجه دولت حامی در کره جنوبی است.
در یک دهه اخیر، ورزش حرفهای از یک صنعت سرگرمی صرف به ابزاری راهبردی در دیپلماسی و سیاست جهانی تبدیل شده است. این تحول همراستا با مفهوم «قدرت نرم» (Soft Power) است که جوزف نای (2004) مطرح کرد – توانایی یک کشور برای تأثیرگذاری بر دیگران از طریق جذابیت فرهنگی و ارزشها، نه اجبار. در این چارچوب، ورزش به یکی از مؤثرترین رسانهها برای نمایش قدرت نرم در سطح بینالمللی تبدیل شده است.
گزارش حاضر به بررسی عملکرد سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به عنوان قرارگاه محوری دیپلماسی فرهنگی کشور، در پشتیبانی از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی سوم پرداخته است. بررسی داده های افکارسنجی ها در کشورهای جهان حاکی از وجود ظرفیت های مهمی در زمینه همدلی با جمهوری اسلامی ایران و مخالفت با جنگ افروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی در جهان است. بااین حال، ارزیابی میدانی اقدام های سازمان نشان دهنده شکافی میان «ظرفیت های سیاستی و محیطی» با «خروجی های عملیاتی» است.
از اوایل قرن بیستم، جوامع نوردیک (دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد) توجه ناظران بینالمللی را به خود جلب کردهاند. از این توجه، مفهوم «مدل نوردیک» رشد کرد که امروزه همچنان یک ایده مسلط در میان دانشگاهیان، سیاستگذاران، کارشناسان و جنبشهای اجتماعی است. برای بسیاری، «مدل نوردیک» یک مسیر پیشروانه است که ترکیبی موفق از عواملی مانند رشد اقتصادی، دموکراسی، برابری اجتماعی و جنسیتی، رفاه اجتماعی، نیروی کار ماهر و کیفیت زندگی را ارائه میدهد.
در سالهای اخیر، مفهوم «برندسازی ملی» به یکی از مهمترین ابزارهای ارتقای قدرت نرم و رقابتپذیری کشورها تبدیل شده است. کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز سرمایهگذاری گستردهای برای ساخت و تقویت تصویر بینالمللی خود انجام دادهاند.
مقاله «برندسازی ملی رابطهمحور: گسترش نظریه مدیریت روابط در بستر جنگ اوکراین» که توسط **ویکتوریا ساوچوک کنت** انجام شده، تجربه ارتباطات راهبردی اوکراین پس از تهاجم گسترده روسیه را بررسی میکند و نشان میدهد چگونه این کشور توانست با تکیه بر اعتماد، روایتسازی و مشارکت ذینفعان، حمایت گسترده بینالمللی را حفظ کند.
«برند ملی» اولین برنامه رادیویی در قالب گفتگوهای تخصصی با حضور صاحبنظران و کارشناسان حوزه برندسازی است که هدف آن ارتقاء آگاهی عمومی و بررسی چالشها و فرصتهای ارتقاء تصویر ایران است.
کویر تایر یکی از برندهای پیشرو و خوشنام ایرانی در صنعت تایر و لاستیکسازی است که با تکیه بر کیفیت، فناوریهای نوین و تعهد به تولید داخلی، جایگاه ویژهای در میان مصرفکنندگان پیدا کرده است. این برند که فعالیت خود را در سال 1366 با سرمایهای اندک و در منطقهای محروم آغاز کرد، امروز به عنوان بزرگترین واحد صنعتی استان خراسان جنوبی و تأمینکننده حدود 19 درصد از تایر سواری کشور شناخته میشود.
صنعت پهپادی ایران را شاید بتوان شگفتانگیزترین و تحولآفرینترین دستاورد دفاعی انقلاب اسلامی در یک دهه اخیر نامید. از یک موشکهای ابتدایی در دهه ۱۳۶۰ تا پهپادهای پیشرفته و بمبافکنهای فوقهوشمند امروز که معادلات نظامی منطقه را تغییر دادهاند. در این پرونده، از این برند قدرت هوشمند و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
صنعت پهپادی ایران را شاید بتوان شگفتانگیزترین و تحولآفرینترین دستاورد دفاعی انقلاب اسلامی در یک دهه اخیر نامید. از یک موشکهای ابتدایی در دهه ۱۳۶۰ تا پهپادهای پیشرفته و بمبافکنهای فوقهوشمند امروز که معادلات نظامی منطقه را تغییر دادهاند. در این پرونده، از این برند قدرت هوشمند و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
نهضت شاعران جوان ایران را شاید بتوان اصیلترین و مردمیترین جنبش ادبی پس از انقلاب اسلامی نامید. جلسات شعر خوانی که با حضور رهبر انقلاب در حسینیه امام خمینی (ره) برگزار میشود و هر سال در نیمه ماه مبارک رمضان، میزبان شاعران جوان و آیینی از سراسر کشور است. در این پرونده، از این برند فرهنگی، ادبی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
جشنواره فیلم عمار را شاید بتوان اصیلترین و مردمیترین رویداد سینمایی پس از انقلاب اسلامی نامید. جشنوارهای که در پاسخ به خلا روایتگری از دستاوردهای انقلاب و جبهه مقاومت و در مقابل جشنوارههایی متولد شد که به تعبیر بنیانگذارانش، «فیلمهای غربزده و غربپسند» را ترویج میکردند. در این پرونده، از این برند سینمایی انقلابی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.