مستندها و گزارشهای میدانی گردشگران مستقل بینالمللی میتوانند از ابزارهای مؤثر برای بازتعریف و ارتقای «برند ملی» کشورها در عرصه جهانی باشند. در میان این روایتها، مستند تصویری «کری چن» (Carrie Chen)، بلاگر و تولیدکننده محتوای بینالمللی که در اوایل سال 2026 به ایران سفر کرده، نمونهای قابلتوجه از ظرفیت این نوع روایتها برای سیاستگذاران برند ملی کشور است.
مستند «پیادهگرد سرخ» را میتوان نمونهای از تأثیر مواجهه مستقیم گردشگر با جامعه، فضاهای شهری، میراث تاریخی و زندگی روزمره ایران بر شکلگیری برداشت او دانست. تجربه این مستندساز نشان میدهد که تصویر ایران برای مخاطب خارجی میتواند از لایههای مختلفی تشکیل شود: از شکوه آثار تاریخی و معماری مذهبی گرفته تا زندگی روزمره شهری، فناوریهای خدماتی، بازار مصرف و تاریخ سیاسی معاصر.
در عصر رسانه های اجتماعی، روایتهای دست اول گردشگران مستقل، قدرت بیشتری در شکل دهی به «برند ملی» کشورها نسبت به کمپینهای تبلیغاتی رسمی پیدا کردهاند. سفر یسری میرا (Youssra Mera)، بلاگر و روایتگر جوان مراکشی، به ایران از مسیر زمینی، نمونه ای عینی از این پدیده است.
گرجستان یکی از موفقترین نمونههای «بازسازی برند ملی» در فضای پساشوروی است. کشوری که توانسته در دو دهه اخیر تصویر خود را از یک کشور درگیر بحرانهای سیاسی و اقتصادی، به یک «مقصد گردشگری جذاب، اصلاحگر اقتصادی و کشور کوچک اما چابک» تغییر دهد.
اگر وزارت میراث فرهنگی متولی برند گردشگری ایران است، چرا هنوز جهان ایران را بیشتر با بحران میشناسد تا با تمدن؟