این داستان میگوید چطور یک کشور فقیر و محصور در خشکی با تکیه بر «اصالت عشایری و ماجراجویی»، برند گردشگری خود را در جهان ساخته است.
|
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک بدون منابع عظیم و بدون جاذبههای خیرهکننده، با تکیه بر «ثبات، قانونمداری و سبز بودن»، برندی منحصربهفرد در سایه دو غول ساخته است.
|
این داستان میگوید چطور یک محصول کشاورزی ساده میتواند برند ملی یک کشور را در جهان تثبیت کند و چگونه سریلانکا با وجود بحرانهای سیاسی و طبیعی، برند «چای سیلان» را به عنوان نماد کیفیت و اصالت حفظ کرده است.
|
این داستان میگوید چطور یک کشور آند با بحرانهای عمیق، با تکیه بر میراث باستانی و تنوع کشاورزی خود، برند ملی جدیدی ساخت.
|
این داستان میگوید چطور یک کشور آفریقایی با سرمایهگذاری روی «رنگ، فرهنگ و ثبات»، برندی متمایز و ماندگار ساخته است.
|
این داستان میگوید چطور یک کشور فقیر با صادرات نیروی کار ماهر و ساده، برند ملی خود را ساخته و میلیاردها دلار ارز به کشور بازگردانده است.
|
امروز قزاقستان یکی از مقاصد اول سرمایهگذاری خارجی در منطقه، میزبان نمایشگاههای بینالمللی (اکسپو ۲۰۱۷)، و کشوری با برند «فرصتهای جدید» است.
|
بنگلادش در ۱۹۷۱ پس از استقلال، فقیرترین کشور جهان بود. سیل، طوفان، قحطی، فساد، و جمعیت فشرده. کارشناسان پیشبینی میکردند این کشور «موردی غیرقابل درمان» باشد. نیم قرن بعد، بنگلادش دومین صادرکننده بزرگ پوشاک جهان (پس از چین) است. صنعتی که نزدیک به ۴ میلیون کارگر – عمدتاً زن – را استخدام کرده و صادرات سالانه آن از ۴۰ میلیارد دلار فراتر رفته است.
|
این داستان میگوید چطور یک کشور جنگزده با اصلاحات اقتصادی هوشمندانه، گشایش درها به روی سرمایهگذاری خارجی، و صبر استراتژیک، توانست برند ملی خود را بازسازی کند.
|
ازبکستان تا یک دهه پیش، یکی از بستهترین کشورهای جهان بود. ویزا سخت، زیرساخت گردشگری ضعیف، و تصویری مبهم از گذشته پرافتخارش. اما این کشور در سالهای اخیر، یکی از سریعترین تحولات را در حوزه گردشگری تجربه کرده است.
|