قلمزنی و ملیلهسازی را شاید بتوان ظریفترین هنرهای فلزی ایران نامید. حکاکی روی مس و نقره و طلا، با قلم و چکش، و بافت سیمهای نازک فلزی کنار هم. در این پرونده، از این دو هنر چشمنواز و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
|
گلیم و جاجیم را شاید بتوان قدیمیترین بافتههای ایرانی بعد از فرش نامید. دستبافتههایی که زنان عشایر و روستایی ایران با پشم گوسفندان خود، روی دارهای ساده چوبی میبافند. در این پرونده، از این هنر کاربردی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
طب سنتی ایرانی را شاید بتوان قدیمیترین و کاملترین نظام پزشکی جهان نامید. دانشی که هزاران سال پیش توسط حکیمانی مثل ابن سینا و رازی و جرجانی تدوین شد و هنوز هم در خانههای ایرانی زنده است. در این پرونده، از این گنجینه درمانی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
چوگان را شاید بتوان قدیمیترین ورزش تیمی جهان نامید. بازی سوارکاران و شاهزادگان ایرانی که قرنها بعد به اروپا رفت و به پولو معروف شد. در این پرونده، از این بازی اصیل ایرانی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
چهارشنبهسوری را همه ایرانیها میشناسند. شب آخرین چهارشنبه سال، شب آتش و شادی، شب پریدن از روی آتش و گفتن «زردی من از تو، سرخی تو از من». در این پرونده، از این آیین کهن و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
یلدا را همه ایرانیها میشناسند. بلندترین شب سال، جشن تولد خورشید، شبی که خانواده دور هم جمع میشوند و تا نیمه شب بیدار میمانند. در این پرونده، از این آیین کهن و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
ورزش زورخانهای را شاید بتوان کهنترین ورزش ایران نامید. ترکیبی از قدرت، اخلاق، موسیقی و معنویت. جایی که مردان برای پرورش جسم و روح کنار هم جمع میشوند و آیین پهلوانی را زنده نگه میدارند. در این پرونده، از این آیین کهن و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
خاتمکاری و منبت را شاید بتوان ظریفترین و دقیقترین هنرهای چوبی ایران نامید. مثلثهای ریز چوب و استخوان و فلز در کنار هم، فرش قرمز خاتم را میسازند. در این پرونده، از این هنر پرتلاش و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|
نگارگری و تذهیب را شاید بتوان ظریفترین و رنگارنگترین هنرهای ایرانی نامید. نقاشیهای مینیاتور که داستانهای شاهنامه و خمسه نظامی را روایت میکنند، و تذهیبهای زرین و لاجوردی که صفحات قرآن و دیوان شعر را میآرایند. در این پرونده، از این هنرهای چشمنواز و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
|
نقالی و شاهنامهخوانی را شاید بتوان قدیمیترین هنر نمایشی ایران نامید. هزار سال پیش، نقالان در قهوهخانهها و میدانهای شهر، داستانهای رستم و سهراب، سیاوش و سودابه، ضحاک و فریدون را برای مردم روایت میکردند. در این پرونده، از این هنر کهن و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
|