رقابتپذیری یک کشور یعنی توانایی آن برای ایجاد شرایطی که در آن افراد، شرکتها و نهادها بتوانند بهرهورتر فعالیت کنند و در اقتصاد جهانی جایگاه خود را حفظ یا ارتقا دهند. این مفهوم فقط به میزان ثروت یک کشور مربوط نیست؛ بلکه به این مربوط است که یک کشور چگونه از منابع، دانش، نیروی انسانی و ظرفیتهای خود استفاده میکند.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک با منابع طبیعی محدود، با تمرکز بر «کیفیت زندگی» و «سرمایهگذاری روی انسان»، برندی ساخته که فراتر از محصولات صادراتی (نوکیا، بازی موبایل کلش آو کلنز، و محصولات چوبی)، یک «الگوی جهانی» شده است.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک در شمال اروپا، با تکیه بر «طراحی انسانمحور» و «اعتماد اجتماعی»، برندی جهانی ساخته که فراتر از محصولاتش، یک «سبک زندگی» را به جهان صادر میکند.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک (4.5 میلیون نفر) با تکیه بر موقعیت استراتژیک و قوانین هوشمندانه، برندی فراتر از یک پروژه مهندسی ساخته است.