رقابتپذیری یک کشور یعنی توانایی آن برای ایجاد شرایطی که در آن افراد، شرکتها و نهادها بتوانند بهرهورتر فعالیت کنند و در اقتصاد جهانی جایگاه خود را حفظ یا ارتقا دهند. این مفهوم فقط به میزان ثروت یک کشور مربوط نیست؛ بلکه به این مربوط است که یک کشور چگونه از منابع، دانش، نیروی انسانی و ظرفیتهای خود استفاده میکند.
اعتماد یکی از مهمترین داراییهای نامرئی کشورهاست. همانطور که یک فرد پیش از خرید یک محصول یا همکاری با یک شرکت به اعتبار آن نگاه میکند، مردم و سازمانها نیز پیش از سفر، سرمایهگذاری، همکاری علمی یا ایجاد رابطه با یک کشور، تصویری را که از آن کشور دارند در نظر میگیرند.
در عصر رسانههای اجتماعی، تصویر کشورها دیگر تنها در عرصه دیپلماسی رسمی شکل نمیگیرد، بلکه در فضای مجازی و تعاملات روزمره کاربران ساخته و بازتعریف میشود. این پژوهش با تمرکز بر کشورهای عربی، ضمن شناسایی هشت بعد اصلی برند ملی ایران، چارچوبی راهبردی برای مدیریت و ارتقای برند جمهوری اسلامی ایران در محیط رسانهای منطقه ارائه میدهد.
در عصر رسانههای اجتماعی، تصویر کشورها دیگر تنها در عرصه دیپلماسی رسمی شکل نمیگیرد، بلکه در فضای مجازی و تعاملات روزمره کاربران ساخته و بازتعریف میشود. این پژوهش با تمرکز بر کشورهای عربی، ضمن شناسایی هشت بعد اصلی برند ملی ایران، چارچوبی راهبردی برای مدیریت و ارتقای برند جمهوری اسلامی ایران در محیط رسانهای منطقه ارائه میدهد.
این یادداشت بر پایه گزارش پژوهشی «امیدآفرینی و برندسازی برای ایران آینده؛ کلیات برندسازی ملی» تهیه شده است؛ گزارشی که با هدف تبیین مفاهیم، مبانی نظری و الزامات سیاستی برندسازی ملی، به بررسی دیدگاههای معتبر بینالمللی و تجربه کشورهای مختلف میپردازد.
عمان در منطقهای زندگی میکند که همسایگانش با آسمانخراشهای سر به فلک کشیده، جزایر مصنوعی و رویدادهای پرزرقوبرق برند ملی خود را ساختهاند. اما عمان راه دیگری انتخاب کرده است.