«شورای فرهنگ عمومی کشور» به عنوان یکی از نهادهای تخصصی و اقماری ذیل شورای عالی انقلاب فرهنگی، متولی اصلی سیاست‌گذاری، هدایت، هماهنگی، پایش و ارزیابی فرهنگ عمومی و سبک زندگی در جمهوری اسلامی ایران است.
کلیدی‌ترین محورهای یافته‌ها:
۱. تاریخچه و سیر تحول قانونی (۱۳۶۴ تا ۱۴۰۴): تشکیل شورا در سال ۱۳۶۴ با پیشنهاد رئیس‌جمهور وقت (و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی) جهت ساماندهی ابعاد فرهنگی جامعه و شروع رسمی فعالیت از سال ۱۳۶۵. آیین‌نامه‌ها و وظایف این شورا طی چندین نوبت (در سال‌های ۱۳۷۲، ۱۳۷۶ و ۱۴۰۴) در شورای عالی انقلاب فرهنگی بازنگری و تثبیت شده است.
۲. اهداف و مأموریت‌های حاکمیتی:
- پایش و سنجش مستمر فرهنگ عمومی: مطالعه مداوم وضعیت فرهنگی جامعه، سنجش نظام ارزش‌ها و تدوین شاخص‌های فرهنگ عمومی.
- برنامه‌ریزی و هدایت سبک زندگی: ارائه راهکارهای عملی برای اصلاح الگوهای رفتاری، تقویت انضباط اجتماعی و صیانت از زبان و ادبیات فارسی.
- ارزیابی پیوست فرهنگی: بررسی آثار و تبعات فرهنگی طرح‌ها و برنامه‌های کلان اقتصادی، عمرانی و اجتماعی.
- ساماندهی مناسبت‌های تقویم رسمی: بررسی، تصویب و پیشنهاد نام‌گذاری روزها و مناسبت‌های خاص جهت درج در تقویم رسمی کشور به شورای عالی انقلاب فرهنگی.
۳. ارکان و ساختار سازمانی:
- ریاست شورا: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی.
- دبیرخانه شورا: مسئولیت امور اجرایی و پژوهشی که دبیر آن با پیشنهاد وزیر ارشاد و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی تعیین می‌شود.
- ترکیب اعضا: شامل وزرا و رؤسای دستگاه‌های اصلی فرهنگی، آموزشی، رسانه‌ای و اجتماعی کشور.
- شبکه استانی و شهرستانی:
- در استان‌ها: نماینده ولی فقیه و امام جمعه مرکز استان (رئیس)، استاندار (نایب‌رئیس) و مدیرکل ارشاد (دبیر).
- در شهرستان‌ها: امام جمعه (رئیس)، فرماندار (نایب‌رئیس) و رئیس اداره ارشاد (دبیر).
۴. نقش در ارتقای برند ملی و سرمایه اجتماعی: تصویب مناسبت‌های ملی، پاسداشت آیین‌ها و مفاخر تاریخی، تقویت همبستگی اجتماعی و بازنمایی هویت بومی و اصیل ایرانی در عرصه بین‌المللی.