«کمیسیون ملی آیسسکو در ایران» به عنوان نهاد رابط، کارشناسی و حاکمیتی میان جمهوری اسلامی ایران و سازمان جهانی اسلامی برای آموزش و پرورش، علوم و فرهنگ (ICESCO)، کانون اصلی دیپلماسی علمی، آموزشی و فرهنگی کشور در میان ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی (OIC) است.
کلیدی‌ترین محورهای یافته‌ها:
۱. تاریخچه و پایه قانونی (۱۳۷۴ تا ۱۳۸۳): به‌دنبال عضویت رسمی ایران در آیسسکو در سال ۱۳۷۴ (مصوب پنجمین مجمع عمومی آیسسکو در دمشق)، «آیین‌نامه تشکیل و اداره کمیسیون ملی آیسسکو در ایران» در ۸ شهریور ۱۳۸۳ به پیشنهاد وزارت آموزش و پرورش و به استناد اصل ۱۳۸ قانون اساسی به تصویب هیئت وزیران رسید.
۲. اهداف و مأموریت‌های حاکمیتی: تحکیم همبستگی و تفاهم متقابل در جهان اسلام، ارائه طرح‌ها و پروژه‌های علمی اندیشمندان ایرانی به آیسسکو، ایجاد ارتباط میان آیسسکو و نهادهای دولتی و غیردولتی کشور، و گسترش فعالیت‌های بین‌المللی در چارچوب اسناد بالادستی ملی.
۳. ارکان سازمانی و شورای عالی:
- ریاست شورای عالی (عالی‌ترین مرجع تصمیم‌گیری): وزیر آموزش و پرورش.
- دبیرخانه دائمی: مستقر در وزارت آموزش و پرورش.
- ترکیب اعضا: معاونان وزرای امور خارجه، علوم، ارشاد، بهداشت، رؤسای سازمان‌های فرهنگ و ارتباطات اسلامی، میراث فرهنگی، صدا و سیما، حفاظت محیط زیست، مدیریت و برنامه‌ریزی، نماینده ایران در شورای اجرایی آیسسکو، دبیرکل کمیسیون و ۴ صاحب‌نظر علمی و فرهنگی (حداقل دو بانو).
۴. تغییر نام جهانی (۲۰۲۰) و دستاوردهای برجسته: تغییر نام اختصاری سازمان از ISESCO به ICESCO در ژانویه ۲۰۲۰ جهت بازنمایی ماهیت تمدنی آن، تأسیس و میزبانی مؤسسه استنادی و پایش علم و فناوری جهان اسلام (ISC) در شیراز، راهبری دفتر منطقه‌ای و توسعه دیپلماسی علمی و فناوری در جهان اسلام.