وزارت صنعت، معدن و تجارت به عنوان بزرگترین وزارتخانه اقتصادی کشور، متولی اصلی سیاستگذاری صنعتی، توسعه معادن، تنظیم بازار و هدایت تجارت داخلی و خارجی است که مدیریت بیش از ۴۲ درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) ایران را بر عهده دارد.
محورهای اصلی یافتهها:
۱. سیر تحول تاریخی و ادغام بزرگ (۱۳۵۳ تا ۱۳۹۰): شکلگیری وزارت بازرگانی در سال ۱۳۵۳، ادغام وزارت صنایع با وزارت معادن و فلزات در سال ۱۳۷۹، و سرانجام ادغام دو وزارتخانه بازرگانی و صنایع و معادن در تیرماه ۱۳۹۰ در راستای کوچکسازی دولت و یکپارچهسازی سیاستهای ساخت و بازار.
۲. بازوها و سازمانهای توسعهای کلیدی:
- سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو): بازوی توسعه صنایع سنگین، پیشرفته و خودروسازی.
- سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو): متولی اکتشاف، فرآوری و تکمیل زنجیره ارزش فولاد، مس و آلومینیوم.
- سازمان توسعه تجارت ایران: بازوی دیپلماسی اقتصادی، توسعه صادرات غیرنفتی و مدیریت روابط تجاری بینالمللی.
- سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران: پشتیبان زیرساختی بنگاههای کوچک و متوسط (SMEs).
- سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان: مرجع تنظیمگری بازار و نظارت بر قیمت کالاهای اساسی.
۳. نوسازی حکمرانی و سامانه جامع تجارت: ایجاد شفافیت رادیکال و مبارزه با فساد و قاچاق از طریق یکپارچهسازی سامانه جامع تجارت.
۴. نقش در ارتقای برند ملی: هدایت شعار «ساخت ایران» (Made in Iran)، افزایش ارزش افزوده صادراتی و بهرهبرداری پایدار از ثروتهای معدنی.

