نصرالله دهنوی

نصرالله دهنوی، وزنه‌بردار پیشین و از چهره‌های شاخص تاریخ وزنه‌برداری ایران، متولد ۲ تیر ۱۳۲۹ (۲۳ ژوئن ۱۹۵۰) در مسجدسلیمان خوزستان است . او در دسته‌های ۶۰ و ۶۷.۵ کیلوگرم رقابت می‌کرد و در کارنامه خود مدال طلای بازی‌های آسیایی، طلای قهرمانی آسیا و دو مدال برنز مسابقات جهانی را دارد .

دوران قهرمانی و افتخارات

دهنوی ورزش را ابتدا با شنا آغاز کرد و سپس به وزنه‌برداری روی آورد . نخستین حضور بین‌المللی او در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی بود که در دسته ۶۰ کیلوگرم به مقام ششم رسید . چهار سال بعد، در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ در دسته ۶۷.۵ کیلوگرم به مقام پنجم دست یافت .

مهم‌ترین افتخار دوران ورزشی او، کسب مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک در دسته ۶۷.۵ کیلوگرم بود . یک سال بعد، در قهرمانی آسیا ۱۹۷۱ مانیل نیز به مدال طلا رسید . در مسابقات جهانی، او در سال ۱۹۷۰ کلمبوس به مدال برنز مجموع (۴۲۰ کیلوگرم) و در سال ۱۹۷۴ مانیل به مدال برنز مجموع (۲۹۵ کیلوگرم) دست یافت . در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران نیز به مدال نقره بسنده کرد . دهنوی در حرکت پرس، یک رکورد جهانی در دسته ۶۷.۵ کیلوگرم به ثبت رساند .

فعالیت پس از بازنشستگی

دهنوی پس از پایان دوران قهرمانی، سال‌ها به عنوان سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری ایران فعالیت کرد. بر اساس منابع، او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۴ (حدود ۱۴ سال) هدایت تیم ملی را بر عهده داشت . او دارای مدرک لیسانس تربیت‌بدنی از دانشگاه تربیت معلم تهران است و از سال ۱۳۶۳ عضو هیئت علمی این دانشگاه شد . در سال‌های اخیر نیز مسئولیت‌هایی مانند سرپرستی کمیته مربیان فدراسیون وزنه‌برداری (۱۳۹۴) و نظارت بر تیم ملی وزنه‌برداری از سوی کمیته ملی المپیک را بر عهده داشته است .

نکته برای برند ملی: روایت دهنوی، روایت «قهرمانی در میدان و معلمی در نیمکت» است. او در دوران اوج وزنه‌برداری ایران در دهه ۵۰، طلای آسیا را گرفت و رکورد جهانی ثبت کرد، و سپس سال‌ها به عنوان سرمربی، تجربه خود را به نسل‌های بعدی منتقل کرد. این ترکیب—«افتخار بین‌المللی» و «تعهد بلندمدت به آموزش»—در کنار نقش او در هیئت علمی دانشگاه، می‌تواند در تقویت تصویر «دانش‌محوری» و «تداوم خدمت» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.

جدول خلاصه بیوگرافی