علیرضا کتیرایی، کاراته‌کای بازنشسته و مربی اهل قم، یکی از پرافتخارترین ورزشکاران ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی در رشته کاراته است. او متولد ۱۵ اسفند ۱۳۵۴ (۵ مارس ۱۹۷۶) در قم است و از ۱۴ سالگی زیر نظر غلامرضا دباغیان تمرین را آغاز کرد و از سال ۱۳۷۳ به تیم ملی دعوت شد .
مهم‌ترین افتخارات کتیرایی در بازی‌های آسیایی رقم خورد. او در بانکوک ۱۹۹۸ در وزن ۷۵- کیلوگرم مدال طلا گرفت و چهار سال بعد در بوسان ۲۰۰۲ این طلا را در وزن ۷۰- کیلوگرم تکرار کرد . با این دو طلا، او در فهرست پرافتخارترین کاراته‌کاهای ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی قرار دارد . در کارنامه جهانی او نیز دو مدال برنز از مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۸ برزیل (وزن آزاد) و ۲۰۰۰ آلمان دیده می‌شود . کتیرایی در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶) هم‌زمان با استعفای مربی‌اش از سرمربیگری تیم ملی، از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد .
پس از بازنشستگی، کتیرایی به مربیگری روی آورد و در سال ۱۴۰۰ به عنوان سرمربی تیم ملی جوانان ایران منصوب شد . او دارای مدرک فوق لیسانس مدیریت تربیت بدنی است و در مصاحبه‌ای خود را «ثروتمندترین مرد دنیا» خوانده بود، نه به دلیل مالی، بلکه به دلیل رضایت از زندگی.
نکته برای برند ملی: کتیرایی نماد «تداوم در اوج» در رشته‌ای است که کمتر از کشتی و وزنه‌برداری دیده می‌شود. او تنها کاراته‌کای ایرانی است که در دو دوره متوالی بازی‌های آسیایی طلا گرفته و این طلاها را در دو وزن مختلف کسب کرده است. روایت او—«قهرمانی که در سکوت رسانه‌ای، دو بار بر سکوی آسیا ایستاد»—در کنار مسیر پس از قهرمانی‌اش (مربیگری و انتقال تجربه)، می‌تواند در تقویت تصویر «تداوم در سایه» و «تعهد به رشته» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | علیرضا کتیرایی |
| تاریخ تولد | ۱۵ اسفند ۱۳۵۴ (۵ مارس ۱۹۷۶) |
| زادگاه | قم، ایران |
| رشته ورزشی | کاراته |
| مهم‌ترین افتخارات | دو طلای بازی‌های آسیایی (۱۹۹۸ بانکوک در ۷۵- کیلوگرم؛ ۲۰۰۲ بوسان در ۷۰- کیلوگرم) |
| سایر افتخارات کلیدی | دو برنز جهان (۱۹۹۸ برزیل، ۲۰۰۰ آلمان)؛ مدال‌های متعدد قهرمانی آسیا |
| فعالیت پس از بازنشستگی | سرمربی تیم ملی جوانان ایران (۱۴۰۰)؛ دارای فوق لیسانس مدیریت تربیت بدنی |
| ویژگی متمایز | یکی از دو کاراته‌کای ایرانی با دو طلای بازی‌های آسیایی؛ خداحافظی در سال ۱۳۸۵ |