عبدالرضا انداوه (با املای صحیح‌تر «اندوه»)، بوکسور اهل اهواز و یکی از سه طلایی تاریخ بوکس ایران در بازی‌های آسیایی است که در تهران ۱۹۷۴ به مدال طلا رسید و در کنار شریف دلارام و ماسیس هامبارسومیان، نخستین طلای بوکس ایران در این رقابت‌ها را رقم زد.
دوران قهرمانی و افتخارات
انداوه متولد ۱۳۳۰ در اهواز است و در وزن سنگین‌وزن (Heavyweight) رقابت می‌کرد . مهم‌ترین افتخارات دوران ورزشی او دو مدال طلاست: قهرمانی آسیا در تایلند (۱۹۷۳) و بازی‌های آسیایی تهران (۱۹۷۴) . در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴، او در فینال وزن سنگین‌وزن به مدال طلا رسید و نامش در کنار شریف دلارام و ماسیس هامبارسومیان به عنوان سه بوکسور طلایی ایران در آن دوره ثبت شد .
اطلاعات درباره دوران حرفه‌ای انداوه پس از این قهرمانی بسیار محدود است. پایگاه داده Olympian Database تنها یک عنوان بین‌المللی (همان طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴) را برای او ثبت کرده است . اطلاعات بیشتری درباره مسیر حرفه‌ای یا فعالیت‌های پس از بازنشستگی او در منابع موجود یافت نشد.
نکته برای برند ملی: روایت انداوه، روایت «نخستین طلای بوکس در خانه» است. او در رشته‌ای که در ایران نه به اندازه کشتی دیده می‌شد، در نخستین میزبانی ایران از بازی‌های آسیایی، طلا گرفت و در کنار دو بوکسور دیگر، تاریخی‌ترین نتیجه بوکس ایران در آسیا را رقم زد. این ترکیب—«تاریخ‌سازی در رشته‌ای حاشیه‌ای» و «قهرمانی در خانه»—می‌تواند در تقویت تصویر «تنوع استعداد» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | عبدالرضا انداوه (اندوه) |
| تاریخ تولد | ۱۳۳۰ |
| زادگاه | اهواز، خوزستان، ایران |
| رشته ورزشی | بوکس |
| وزن رقابتی | سنگین‌وزن |
| مهم‌ترین افتخارات | طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران؛ طلای قهرمانی آسیا ۱۹۷۳ تایلند |
| ویژگی متمایز | یکی از سه بوکسور طلایی ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (نخستین طلای بوکس ایران در تاریخ این بازی‌ها) |