شمس‌الدین سیدعباسی

سید شمس‌الدین سیدعباسی، آزادکار وزن‌های ۶۲ و ۶۳ کیلوگرم و دارنده مدال برنز المپیک، یکی از فنی‌ترین کشتی‌گیران تاریخ ایران است که با فن «فتیله‌پیچ» خود شهرتی جهانی یافت و در سال ۱۹۷۰ قهرمان جهان شد.

سیدعباسی متولد ۱۳۲۲ در شمیران تهران است و کشتی را از باشگاه مهمات‌سازی آغاز کرد . او در ۱۹ سالگی با فن فتیله‌پیچ، آیدین ابراهیمف، قهرمان وقت جهان از شوروی را در یک دیدار دوستانه ضربه فنی کرد و به «آقای فتیله‌پیچ» شهرت یافت . نقطه عطف کارنامه او در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی رقم خورد؛ جایی که در وزن ۶۳ کیلوگرم به مدال برنز رسید. او در آن مسابقات پنج کشتی را برد (از جمله دو ضربه فنی) و تنها مقابل ماساکی کانه‌کو از ژاپن باخت. خودش معتقد بود در مسابقه با حریف بلغاری، داوران نتیجه را به نفع او اعلام نکردند و حقش مدال بالاتری بود .

پس از آن، سیدعباسی مسیر پرافتخاری را در جهان طی کرد. او در مسابقات جهانی ۱۹۶۹ ماردل پلاتا به مدال نقره رسید، در ۱۹۷۰ ادمونتون قهرمان جهان شد و در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک نیز به طلا دست یافت. یک سال بعد، در مسابقات جهانی ۱۹۷۱ صوفیه برای دومین بار نایب‌قهرمان جهان شد . او در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ نیز حضور داشت و به مقام پنجم رسید . سیدعباسی در دهه ۱۹۹۰ در مسابقات پیشکسوتان جهان نیز شرکت کرد و مدال‌های طلای دیگری گرفت . او در ۲۶ اسفند ۱۳۸۲ در ۶۰ سالگی بر اثر بیماری سرطان درگذشت .

نکته برای برند ملی: روایت سیدعباسی، روایت «نبوغ فنی» است. او با یک فن ابداعی و اجرای بی‌نقص آن، حریفان نامدار جهانی را مغلوب می‌کرد و به «استاد فتیله‌پیچ» شهرت یافت. این ترکیب—«تخصص فنی منحصربه‌فرد» و «شکستن انحصار قدرت‌های کشتی»—در کنار مسیر او از باشگاه محلی شمیران تا سکوی جهان، می‌تواند در تقویت تصویر «خلاقیت» و «استعداد بومی» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.

جدول خلاصه بیوگرافی