شاهین نصیری نیا

شاهین نصیری‌نیا، وزنه‌بردار پیشین ایرانی و نخستین قهرمان جهان وزنه‌برداری ایران پس از انقلاب، متولد ۶ اسفند ۱۳۵۴ (۲۵ فوریه ۱۹۷۶) در شیراز است . او در دسته ۸۵ کیلوگرم رقابت می‌کرد و در سال ۱۹۹۹ در مسابقات جهانی یونان با شکست پیروس دیماس، اسطوره وزنه‌برداری یونان، به مدال طلا رسید و این مدال را به نخستین طلای جهانی وزنه‌برداری ایران پس از انقلاب تبدیل کرد . یک سال پیش از آن نیز در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک به مدال طلا رسیده بود .

نقطه تلخ کارنامه او، المپیک ۲۰۰۰ سیدنی است. نصیری‌نیا در مصاحبه‌ای ادعا کرده که شب قبل از مسابقه، مسئولان وقت فدراسیون از او خواستند تا خود را به آسیب‌دیدگی بزند و از مسابقات کنار بکشد، زیرا به گفته آن‌ها، رئیس وقت فدراسیون جهانی وزنه‌برداری تهدید کرده بود که اگر نصیری‌نیا دیماس را شکست دهد و طلا بگیرد، تست دوپینگ او مثبت اعلام می‌شود و کل کاروان وزنه‌برداری ایران از المپیک محروم خواهد شد . او می‌گوید به خاطر منافع ملی و هم‌تیمی‌هایش این موضوع را پذیرفت و از المپیک کنار رفت .

پس از آن، نصیری‌نیا به آمریکا مهاجرت کرد و از سال ۲۰۱۰ مربیگری حرفه‌ای را در این کشور آغاز کرد . او در سال ۲۰۱۶ به عنوان بهترین مربی وزنه‌برداری آمریکا انتخاب شد و شاگردانش ۱۱ رکورد آمریکا را جابه‌جا کردند . او در کادر فنی تیم ملی وزنه‌برداری آمریکا در المپیک ۲۰۱۶ ریو نیز حضور داشت . 

نکته برای برند ملی: نصیری‌نیا نماد «قهرمانی که در اوج، قربانی شد» است. او نخستین طلای جهانی وزنه‌برداری ایران را گرفت و به گفته خودش، قطعی‌ترین طلای المپیک سیدنی بود، اما به دلایلی خارج از میدان، از آن محروم شد. روایت او—«قهرمانی که برای حفظ منافع تیم، از حق خود گذشت و سپس در غربت به پرورش نسل بعدی پرداخت»—ترکیبی از «ایثار» و «تلخکامی» است که می‌تواند در تقویت تصویر «انسانیت فراتر از مدال» و «پیچیدگی مسیر قهرمانی» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.

جدول خلاصه بیوگرافی