تیمور غیاثی

تیمور غیاثی، پرش‌گر ارتفاع و از اسطوره‌های دوومیدانی ایران، متولد ۱۲ آوریل ۱۹۴۶ (۲۳ فروردین ۱۳۲۵) در درگز خراسان رضوی است . او در دو المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و ۱۹۷۶ مونترال حضور داشت، اما در هر دو دوره در مرحله مقدماتی از رسیدن به فینال بازماند . با این حال، نام او در تاریخ ورزش ایران با رکوردی گره خورده است که در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران ثبت شد.

غیاثی در آن مسابقات، در یک روز تاریخی، رکورد ایران، بازی‌های آسیایی و آسیا را در پرش ارتفاع به ۲ متر و ۲۱ سانتی‌متر رساند؛ رکوردی که سال‌ها در اختیار او بود . نکته قابل توجه این است که این مسابقه در ورزشگاه آزادی و در حضور حدود ۱۰۰ هزار تماشاگر برگزار شد؛ اتفاقی که به گفته منابع، برای یک رشته غیرفوتبالی در ایران بی‌سابقه بود و غیاثی را به «پرتماشاگرترین» ورزشکار غیرفوتبالی ایران و آسیا تبدیل کرد . او در همان دوره به عنوان «سوپراستار» بازی‌های آسیایی انتخاب شد .

کارنامه او در بازی‌های آسیایی شامل دو طلا (بانکوک ۱۹۷۰ و تهران ۱۹۷۴) و یک برنز (بانکوک ۱۹۶۶) است . غیاثی در سال ۱۹۷۵ نیز از سوی کنفدراسیون آسیا به عنوان بهترین ورزشکار آسیا شناخته شد . او در سال‌های بعد، مدال‌ها و جام‌های خود را به موزه ملی ورزش اهدا کرد و در سال ۱۳۸۹ به عنوان مشاور عالی فدراسیون دوومیدانی منصوب شد .

نکته برای برند ملی: غیاثی نماد «شکستن مرزها در سکوت» است. او در رشته‌ای (پرش ارتفاع) به رکورد آسیا رسید که نه در کانون توجه کشتی و وزنه‌برداری بود و نه در المپیک به مدال رسید؛ اما رکوردش سال‌ها ماندگار شد و حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر برای تماشای پرش او، نشان‌دهنده ظرفیت ورزش ایران برای خلق قهرمانانی فراتر از رشته‌های سنتی است. روایت او—«قهرمانی که در حاشیه توجهات، رکوردی ساخت که سال‌ها پابرجا ماند»—می‌تواند در تقویت تصویر «تنوع استعداد» و «تداوم در سایه» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.

جدول خلاصه بیوگرافی