بهمن عسگری

بهمن عسگری، کاراته‌کای وزن ۷۵- کیلوگرم و کاپیتان پیشین تیم ملی، یکی از پرافتخارترین چهره‌های تاریخ کاراته ایران است که با طلای جهان و آسیا، کارنامه‌ای درخشان ساخت، اما بزرگ‌ترین حسرت دوران ورزشی‌اش، از دست دادن تنها فرصت حضور کاراته در المپیک بود.

عسگری متولد قزوین است و از سال ۱۳۸۷ به تیم ملی پیوست و نزدیک به ۱۸ سال در ترکیب تیم ملی حضور داشت . نقطه اوج کارنامه انفرادی او در سال ۲۰۱۸ رقم خورد؛ سالی که در آن هم در مسابقات جهانی اسپانیا به مدال طلا رسید و هم در بازی‌های آسیایی جاکارتا در فینال وزن ۷۵- کیلوگرم با نتیجه ۵ بر صفر رفیع الطرکستانی از عربستان را شکست داد و طلا گرفت . در کارنامه او همچنین دو طلای قهرمانی آسیا (۲۰۱۳ و ۲۰۱۷)، یک نقره (۲۰۲۳) و دو برنز (۲۰۱۹ و ۲۰۲۴) دیده می‌شود . در بخش تیمی نیز سه بار قهرمان جهان شد (۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۸) و سه طلای آسیا را کسب کرد .

اما تلخ‌ترین بخش روایت او، المپیک توکیو ۲۰۲۰ است. عسگری با اقتدار سهمیه حضور در این بازی‌ها را به دست آورده بود، اما در اردیبهشت ۱۴۰۰ به دلیل مثبت شدن تست دوپینگ در مسابقات لیسبون (مصرف دارویی بدون هماهنگی با کادر پزشکی)، از حضور در المپیک محروم شد و تنها فرصت تاریخ کاراته برای حضور در المپیک را از دست داد . او در خرداد ۱۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶) در جریان مسابقات قهرمانی آسیا در بالی، پس از کسب مدال نقره تیمی، رسماً دستکش‌هایش را آویخت و از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد . با خداحافظی او، پرونده «نسل طلایی» کاراته ایران—نسلی که امیر مهدی‌زاده، سجاد گنج‌زاده و ذبیح‌الله پورشیب را در خود داشت—به طور کامل بسته شد .

نکته برای برند ملی: روایت عسگری، روایت «قهرمانی که در آستانه بزرگ‌ترین میدان، از آن محروم شد» است. او در جهان و آسیا طلا گرفت و سال‌ها کاپیتان تیم ملی بود، اما یک اشتباه در مصرف دارو، او را از تنها المپیک تاریخ کاراته دور کرد. این ترکیب—«افتخارات پرشمار» و «حسرت یک غیبت»—می‌تواند در تقویت تصویر «واقع‌گرایی در روایت قهرمانی» و «انسانیت فراتر از مدال» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد؛ روایتی که نشان می‌دهد مسیر قهرمانان همیشه با مدال‌هایشان تعریف نمی‌شود.

جدول خلاصه بیوگرافی