خانههای تاریخی کاشان را شاید بتوان موزههای زنده معماری ایرانی نامید. خانه بروجردیها، خانه طباطباییها، خانه عباسیان. سه خانه که هر کدام دنیایی از هنر و معماری در دل کویر هستند. در این پرونده، از این سه شاهکار معماری مسکونی ایران و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
قلمزنی و ملیلهسازی را شاید بتوان ظریفترین هنرهای فلزی ایران نامید. حکاکی روی مس و نقره و طلا، با قلم و چکش، و بافت سیمهای نازک فلزی کنار هم. در این پرونده، از این دو هنر چشمنواز و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
میناکاری را شاید بتوان درخشانترین و چشمنوازترین هنرهای ایرانی نامید. نقاشی با رنگهای لعابی روی سطح طلا و نقره و مس. در این پرونده، از این هنر آتش و رنگ و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
خاتمکاری و منبت را شاید بتوان ظریفترین و دقیقترین هنرهای چوبی ایران نامید. مثلثهای ریز چوب و استخوان و فلز در کنار هم، فرش قرمز خاتم را میسازند. در این پرونده، از این هنر پرتلاش و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
نگارگری و تذهیب را شاید بتوان ظریفترین و رنگارنگترین هنرهای ایرانی نامید. نقاشیهای مینیاتور که داستانهای شاهنامه و خمسه نظامی را روایت میکنند، و تذهیبهای زرین و لاجوردی که صفحات قرآن و دیوان شعر را میآرایند. در این پرونده، از این هنرهای چشمنواز و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
چرم دستدوز ایرانی را شاید بتوان ظریفترین و ماندگارترین چرمهای جهان نامید. نقوش اسلیمی و ختایی و گل و مرغ که با دست بر روی چرم گوسفند و بز و گاو نقش میبندد. در این پرونده، از این هنر صنعت و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
کاشی هفترنگ را شاید بتوان درخشانترین و چشمنوازترین عنصر معماری ایرانی نامید. مسجد شیخ لطف الله و مسجد امام اصفهان و گنبد سلطانیه و آرامگاه شاه نعمت الله ولی ماهان، همه با همین کاشیهای فیروزهای و لاجوردی و طلایی آراسته شدهاند. در این پرونده، از این هنر صنعت و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
قلمکار را شاید بتوان رنگارنگترین و شادترین پارچه ایرانی نامید. نقشهای گل و مرغ و اسلیمی و ختایی با قلمهای چوبی روی پارچه کتانی نقش میبندد. در این پرونده، از این هنر صنعت و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
پارچه ترمه را شاید بتوان نفیسترین و ظریفترین پارچه ایرانی نامید. با طرحهای پلکانی و رنگهای شاد، گرم و نرم، ترمه قرنهاست که بر تن شاهان و درباریان و مردم عادی نشسته است. در این پرونده، از این هنر صنعت و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
فرودگاه بینالمللی شهید دستغیب شیراز را شاید بتوان مهمترین دروازه ورود گردشگران خارجی به قلب تمدن و فرهنگ ایران نامید. فرودگاهی که سالانه میلیونها مسافر را به سرزمین حافظ و سعدی و تخت جمشید منتقل میکند. در این پرونده، از این قطب هوانوردی جنوب و ظرفیت برند شدنش میگوییم.