سی‌وسه‌پل را در اصفهان، روی زاینده‌رود، در زمان شاه عباس صفوی ساختند. ۳۳ دهانه، ۳۳ قوس، ۳۰۰ متر طول و ۱۴ متر عرض. اسمش را از تعداد دهانه‌هایش گرفتهاند. اما کاربردش فقط عبور از رودخانه نبود. در گذشته، پل مکانی برای برگزاری جشن‌ها و مراسم بود. در زمان شاه عباس، در جشن نوروز و جشن آب، مردم روی پل جمع می‌شدند و شادی می‌کردند. امروز هم گردشگران روی پل قدم می‌زنند و از تماشای آب زاینده‌رود و قوس‌های پل لذت می‌برند.
پل خواجو را هم در اصفهان ساختند، روی زاینده‌رود، در زمان شاه عباس دوم. ۱۳۳ متر طول و ۱۲ متر عرض. پل خواجو از سی‌وسه‌پل زیباتر است. کاشی‌کاری‌های آبی و زردش در نور آفتاب می‌درخشد. ساختمان هشتی شکل در وسط پل، جایی که شاه می‌نشست و جشن‌ها را تماشا می‌کرد. سد و آبشار کوچکی در پشت پل ساخته بودند که امروز هم آب از روی پله‌های پل پایین می‌ریزد. پل خواجو را «مهمان‌سرای سلطنتی» هم می‌نامند.
پل ورسک اما فرق می‌کند. نه در اصفهان، که در مازندران، در مسیر راه‌آهن شمال. این پل را روس‌ها در زمان رضاشاه ساختند، در سال ۱۳۱۴. روی رودخانه ورسک، بین دو کوه، ۱۱۰ متر ارتفاع دارد. وقتی قطار از روی آن عبور می‌کند، انگار در هوا راه می‌رود. پل ورسک را شاهکار مهندسی ایران می‌نامند و در زمان ساخت، بلندترین پل راه‌آهن شرق بود.
ارقام و مستندات
سی‌وسه‌پل با ۳۳ دهانه و ۳۰۰ متر طول، یکی از طولانی‌ترین پل‌های تاریخی ایران است.
پل خواجو با ۱۳۳ متر طول و ۱۲ متر عرض، به خاطر کاشی‌کاری و معماری منحصربه‌فرد، «مهمان‌سرای سلطنتی» نامیده می‌شود.
پل ورسک با ۱۱۰ متر ارتفاع، بلندترین پل راه‌آهن ایران و در زمان ساخت، بلندترین پل راه‌آهن شرق بود.
سی‌وسه‌پل و پل خواجو در فهرست میراث ملی ایران ثبت شده‌اند و کاندیدای ثبت جهانی هستند.
پل ورسک نیز در فهرست میراث ملی ایران ثبت شده است.
چالش‌ها و موانع
نخستین مشکل، خشکی زاینده‌رود است. سال‌هاست که آب در زاینده‌رود جریان ندارد و پل‌های اصفهان بدون آب، زیبایی خود را از دست داده‌اند. گردشگران از دیدن بستر خشک رودخانه ناامید می‌شوند.
دوم، فرسایش و تخریب. سی‌وسه‌پل و پل خواجو هر سال در اثر باران و رطوبت و تردد گردشگران، آسیب می‌بینند. مرمت آنها نیاز به بودجه دارد.
سوم، نبود زیرساخت‌های گردشگری در اطراف پل‌ها. پارکینگ، سرویس بهداشتی، کافه و رستوران استاندارد در اطراف پل‌های اصفهان کم است.
چهارم، نبود برندسازی دیجیتال. این پل‌ها در فضای مجازی و بازاریابی بین‌المللی آنطور که باید معرفی نشده‌اند.
فرصت‌ها و راهکارها
احیای زاینده‌رود بزرگترین فرصت برای پل‌های اصفهان است. اگر آب برگردد، پل‌ها دوباره جان می‌گیرند و گردشگران خارجی بیشتری جذب می‌شوند.
سرمایه‌گذاری در نورپردازی شبانه پل‌ها با نورهای ملایم و رنگی، برای عکاسی و پیاده‌روی عصرگاهی.
ایجاد مسیر دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی در حاشیه زاینده‌رود، بین سی‌وسه‌پل و پل خواجو.
برگزاری جشنواره موسیقی و تئاتر روی پل خواجو در شب‌های تابستان.
برندسازی پل ورسک به عنوان «شاهکار مهندسی ایران» و «نماد راه‌آهن سراسری».
ایده‌های رسانه‌ای و محتوایی
یک ویدیوی ۳ دقیقه‌ای با نام «پل‌هایی که ایران را به هم وصل کردند» از سی‌وسه‌پل تا خواجو و ورسک.
یک اینفوگرافیک از مقایسه ارتفاع و طول این سه پل با پل‌های معروف جهان.
یک پادکست ۲۵ دقیقه‌ای با یک مهندس قدیمی راه‌آهن که از ساخت پل ورسک و داستان‌هایش می‌گوید.
یک موشن گرافیک کوتاه: «پل‌های تاریخی ایران، شاهکارهای مهندسی و معماری.»
فراخوان اقدام
ما به عنوان یک مجموعه تخصصی در حوزه برندسازی ملی و بازاریابی گردشگری، آماده ارائه مشاوره، طراحی بسته‌های تور، استراتژی بازاریابی و برندینگ به سرمایه‌گذاران و فعالان حوزه گردشگری تاریخی هستیم. اگر می‌خواهید این سه شاهکار معماری را به مقصدی جهانی تبدیل کنید، با ما تماس بگیرید.