در ۳۱ کیلومتری شرق یزد و در ارتفاعات میان یزد و خرانق، زیارتگاهی در دل یک درهٔ خنک جای گرفته که بر اساس باور رایج، محل اختفای «کتایون» همسر یزدگرد سوم و پسرش «اردشیر» در هنگام حملهٔ اعراب بوده است. ساخت بنای اولیه به دوران طاهریان نسبت داده می‌شود، هرچند بنای فعلی آتشکده مربوط به دورهٔ قاجار است و در سال‌های اخیر مرمت شده. این مکان در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
ویژگی شاخص این زیارتگاه، پیوند کامل بنا با صخره است: یک طرف دیوارهای آتشکده همان صخرهٔ طبیعی است و درختی از خانوادهٔ «مورد» از پنجره‌های آتشکده بیرون رفته و منظره‌ای نمادین از هم‌زیستی طبیعت و بنا ایجاد کرده است. اتاق‌های ساده («خیله») برای اقامت زائران در محوطه وجود دارد و خنکای دره، تابستان‌های کویری را برای زائران قابل تحمل‌تر می‌کند.
تجربهٔ زیارت: هر سال از ۲ تا ۶ تیرماه (روز سپندارمزد تا روز آذر)، زرتشتیان ایران و جهان در این مکان گرد هم می‌آیند و چند روز را به نیایش و اقامت در فضای دره می‌گذرانند.
چرا این مکان؟ نارستانه نمونه‌ای از معماری مقدس در دل طبیعت کویری است؛ جایی که بنا و صخره یکی شده‌اند و زیارت با آرامش طبیعت گره خورده است.