عباس زندی، کشتیگیر آزادکار و پهلوان نامدار ایرانی، نخستین قهرمان تاریخ کشتی ایران در مسابقات جهانی است که در سه دوره المپیک حضور یافت و پس از دوران قهرمانی، سالها به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی آزاد خدمت کرد.
دوران قهرمانی و افتخارات
زندی متولد سال ۱۳۰۹ (یا ۱۳۱۰) در محله شاپور (سنگلج) تهران بود و کشتی را از ۱۴ سالگی در باشگاه «ببر» زیر نظر حسن سعدیان و حاج عبدالحسین فعلی آغاز کرد . او در ۱۷ سالگی به تیم ملی رسید و یک سال بعد پهلوان ایران شد .
مهمترین افتخار دوران ورزشی او، کسب مدال طلای مسابقات جهانی ۱۹۵۴ توکیو در وزن ۷۹ کیلوگرم بود؛ مدالی که به همراه توفیق جهانبخت، نخستین طلای تاریخ کشتی ایران در جهان را رقم زد . او در بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ نیز به مدال طلا رسید .
زندی در سه دوره المپیک (۱۹۴۸ لندن، ۱۹۵۲ هلسینکی و ۱۹۵۶ ملبورن) برای ایران کشتی گرفت و بهترین نتیجهاش مقام چهارم در هلسینکی بود . او همچنین چهار بار بازوبند پهلوانی ایران را از آن خود کرد .
دوران مربیگری
پس از بازنشستگی از میدان، زندی به مربیگری روی آورد و در دو دوره المپیک (۱۹۶۴ توکیو و ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی) سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران بود . در دوره او، کشتیگیرانی مانند عبدالله موحد، علی اکبر حیدری و محمدعلی صنعتکاران به مدالهای المپیک رسیدند.
زندی در ۸ آبان ۱۳۹۶ (۳۰ اکتبر ۲۰۱۷) در ۸۷ سالگی درگذشت . او آخرین بازمانده از کاروان المپیک ۱۹۴۸ ایران بود .
نکته برای برند ملی
روایت زندی، روایت «نخستین طلای جهان» و «پیشگامی در کشتی» است. او در شرایطی به این افتخار رسید که کشتی ایران هنوز در سطح جهانی شناختهشده نبود و او با شکستن انحصار قدرتهای کشتی، مسیری را گشود که بعدها نسلهایی مانند تختی و موحد آن را ادامه دادند. جهانپهلوان تختی درباره او گفته است: «در حین تمرینات آنقدر از عباس زندی زمین خوردم که پشتم بوی جرم تشک کشتی گرفت، در عوض ساخته شدم و به تیم ملی راه یافتم» . این ترکیب—«آغازگری در سکوت» و «تعهد به پرورش نسل بعد»—میتواند در تقویت تصویر «پیشگامی» و «تداوم نسلها» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | عباس زندی |
| تاریخ تولد | ۱۳۰۹ (۱۹۳۰) |
| تاریخ درگذشت | ۸ آبان ۱۳۹۶ (۳۰ اکتبر ۲۰۱۷) |
| زادگاه | تهران (محله شاپور/سنگلج)، ایران |
| رشته ورزشی | کشتی آزاد |
| مهمترین افتخارات | طلای جهان ۱۹۵۴ توکیو (نخستین طلای تاریخ کشتی ایران در جهان)؛ طلای بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ |
| حضور المپیک | لندن ۱۹۴۸، هلسینکی ۱۹۵۲ (مقام چهارم)، ملبورن ۱۹۵۶ |
| فعالیت پس از بازنشستگی | سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران در المپیک ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ |
| ویژگی متمایز | چهار بار پهلوان ایران؛ آخرین بازمانده کاروان المپیک ۱۹۴۸ ایران |
