هوشنگ کارگرنژاد، وزنه‌بردار سنگین‌وزن و از چهره‌های شاخص تاریخ وزنه‌برداری ایران، متولد ۲۳ آوریل ۱۹۴۵ (۱۳۲۴) است و در دسته ۱۱۰ کیلوگرم رقابت می‌کرد . او در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران به مدال طلا رسید و در کارنامه خود مدال‌های دیگری از جمله برنز بازی‌های آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک و دو طلای قهرمانی آسیا (۱۹۷۱ مانیل و ۱۹۷۷ بغداد) را دارد . در المپیک ۱۹۷۶ مونترال نیز حضور داشت و به مقام هفدهم رسید .
نکته جالب درباره طلای آسیایی او در ۱۹۷۴ این است که کارگرنژاد در ابتدا مدال نقره گرفته بود، اما پس از مثبت شدن تست دوپینگ حریف کره‌شمالی و پس گرفته شدن مدال او، طلا به کارگرنژاد تعلق گرفت . او در دوران قهرمانی‌اش ۸۰ بار رکورد ایران و آسیا را جابه‌جا کرد و پس از بازنشستگی، سال‌ها به عنوان سرمربی تیم‌های ملی جوانان و بزرگسالان ایران فعالیت کرد .
نکته برای برند ملی: روایت کارگرنژاد، روایت «رکوردشکنی در سکوت» و «قهرمانی با بازگشت مدال» است. او در رشته‌ای که در ایران همواره زیر سایه کشتی قرار داشته، دهه‌ها رکورددار آسیا بود و طلای او در تهران ۱۹۷۴ پس از یک رسوایی دوپینگ به او رسید. این ترکیب—«تداوم رکوردشکنی» و «دریافت دیرهنگام حق»—در کنار مسیر پس از بازنشستگی‌اش (مربیگری و پرورش نسل‌های بعدی)، می‌تواند در تقویت تصویر «پشتکار» و «تعهد به رشته» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | هوشنگ کارگرنژاد |
| تاریخ تولد | ۲۳ آوریل ۱۹۴۵ (۱۳۲۴) |
| قد / وزن | ۱۷۴ سانتی‌متر / ۱۱۰ کیلوگرم |
| رشته ورزشی | وزنه‌برداری |
| دسته وزنی | ۱۱۰ کیلوگرم (سنگین‌وزن) |
| مهم‌ترین افتخار | مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران |
| سایر افتخارات کلیدی | برنز بازی‌های آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک؛ دو طلای قهرمانی آسیا (۱۹۷۱، ۱۹۷۷) |
| حضور المپیک | مونترال ۱۹۷۶ (مقام هفدهم) |
| ویژگی متمایز | ۸۰ بار جابه‌جایی رکورد ایران و آسیا؛ دریافت طلای آسیا پس از دوپینگ حریف |