صادق گودرزی، کشتی‌گیر آزادکار وزن ۷۴ کیلوگرم، یکی از چهره‌های شاخص و کم‌نوسان کشتی ایران در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ است که در کارنامه خود مدال نقره المپیک، دو نقره و یک برنز جهان، و طلای بازی‌های آسیایی را دارد.
گودرزی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۶۷ در ملایر استان همدان است و کشتی را از ۱۲ سالگی زیر نظر پدرش، سعید گودرزی، آغاز کرد . او در رده‌های پایه نیز افتخارآفرین بود و در سال ۲۰۰۶ مدال نقره جوانان جهان را در گواتمالا کسب کرد .
دوران قهرمانی و اوج
نخستین مدال جهانی بزرگسالان گودرزی در سال ۲۰۰۹ در هرنینگ دانمارک به دست آمد؛ او در نخستین حضور خود در مسابقات جهانی، مدال برنز گرفت . یک سال بعد، در مسابقات جهانی ۲۰۱۰ مسکو به مدال نقره رسید و در فینال به دنیس سارگوش از روسیه باخت . در همان سال ۲۰۱۰، در بازی‌های آسیایی گوانگژو به مدال طلا رسید و در فینال حریفانی از ژاپن، مغولستان و کره جنوبی را پشت سر گذاشت . در سال ۲۰۱۱ نیز در استانبول برای دومین بار نایب‌قهرمان جهان شد و این بار در فینال به جردن باروز، ستاره آمریکایی، باخت .
نقطه اوج کارنامه او در المپیک لندن ۲۰۱۲ رقم خورد. گودرزی در مسیر رسیدن به فینال، حریفانی از بلغارستان، ازبکستان و مجارستان را شکست داد و در فینال بار دیگر مقابل جردن باروز قرار گرفت و با نتیجه ۱ بر ۰ و ۱ بر ۰ شکست خورد و به مدال نقره بسنده کرد . این مدال، دهمین مدال المپیک ایران در آن دوره بود .
پایان دوران قهرمانی
گودرزی پس از المپیک لندن با مصدومیت جدی گردن مواجه شد. در سال ۱۳۹۲ پزشکان اعلام کردند که مهره گردن او آسیب دیده و ادامه ورزش حرفه‌ای برایش ممکن نیست . او در حالی که تنها ۲۵ سال داشت، از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد؛ خداحافظی‌ای اجباری که به گفته خودش «سخت و غیرقابل تحمل» بود .
فعالیت پس از بازنشستگی
گودرزی پس از خداحافظی از میادین، به عرصه مربیگری و آموزش روی آورد. او در سال ۲۰۲۵ (آذر ۱۴۰۴) به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان ایران منصوب شد . او همچنین به عنوان مدرس برجسته فدراسیون کشتی در حوزه آموزش و ارتقای دانش مربیان فعالیت می‌کند و در کلاس‌های دانش‌افزایی مربیان استان‌ها حاضر می‌شود .
نکته برای برند ملی: گودرزی نماد «قهرمانی در سایه یک رقیب» است. او در فینال‌های جهانی و المپیک بارها به جردن باروز باخت و طلای بزرگ‌ترین میدان‌ها را از دست داد، اما هرگز از مسیر حرفه‌ای‌گری خارج نشد. مصدومیت گردن او را در ۲۵ سالگی از میدان دور کرد، اما او پس از سال‌ها، به کشتی بازگشت؛ این بار در کسوت مربی و مدرس، برای پرورش نسل نوجوان. روایت او—«قهرمانی که در میدان، مقابل بهترین‌ها ایستاد و سپس در نیمکت، دانشش را منتقل کرد»—می‌تواند در تقویت تصویر «پایداری» و «تعهد به نسل بعد» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | صادق سعید گودرزی |
| تاریخ تولد | ۳۱ شهریور ۱۳۶۷ (۲۲ سپتامبر ۱۹۸۷) |
| زادگاه | ملایر، همدان، ایران |
| قد / وزن | ۱۷۹ سانتی‌متر / ۷۴ کیلوگرم |
| رشته ورزشی | کشتی آزاد |
| وزن رقابتی | ۷۴ کیلوگرم |
| مهم‌ترین افتخار | مدال نقره المپیک لندن ۲۰۱۲ |
| سایر افتخارات کلیدی | دو نقره جهان (۲۰۱۰، ۲۰۱۱)؛ برنز جهان (۲۰۰۹)؛ طلای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگژو؛ دو طلای قهرمانی آسیا (۲۰۰۹، ۲۰۱۲) |
| فعالیت پس از بازنشستگی | سرمربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان ایران (از ۲۰۲۵)؛ مدرس فدراسیون کشتی |
| ویژگی متمایز | خداحافظی اجباری در ۲۵ سالگی به دلیل مصدومیت گردن؛ دو باخت در فینال‌های بزرگ به جردن باروز |