حسین روحانی

حسین روحانی، کاراته‌کای نامدار ایرانی و از پرافتخارترین ورزشکاران تاریخ این رشته، پس از دوران قهرمانی مسیر مربیگری را در پیش گرفت و در سال‌های اخیر به عنوان سرمربی تیم‌های ملی روسیه و اردن فعالیت کرده است.

روحانی متولد ۲۷ مرداد ۱۳۶۲ (۱۹ اوت ۱۹۸۳) در تهران است، هرچند ریشه او به زنجان بازمی‌گردد . او ۱۷ سال عضو تیم ملی کاراته ایران بود و در چهار دوره متوالی مسابقات جهانی (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸) روی سکو ایستاد؛ رکوردی که او را در فهرست ۱۰ کاراته‌کای برتر تاریخ جهان قرار داده است . در کارنامه قهرمانی او یک طلا، یک نقره و دو برنز جهان، و همچنین طلا و نقره بازی‌های آسیایی (دوحه ۲۰۰۶ و بوسان ۲۰۰۲) دیده می‌شود . او در فینال وزن ۶۰- کیلوگرم بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه، حریف مالزیایی را ۴ بر ۳ شکست داد و به مدال طلا رسید .

پس از بازنشستگی، روحانی به مربیگری روی آورد و هفت سال مسئولیت تیم ملی بزرگسالان کاراته ایران را بر عهده داشت . اما نقطه عطف مسیر مربیگری او در سال ۲۰۱۹ رقم خورد؛ زمانی که با عقد قراردادی یکساله تا المپیک ۲۰۲۰ توکیو، به عنوان سرمربی تیم ملی کاراته روسیه انتخاب شد . این نخستین بار بود که یک ایرانی هدایت تیم ملی کاراته روسیه را بر عهده می‌گرفت و بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت . او در سال ۲۰۲۵ نیز به عنوان سرمربی تیم ملی کاراته اردن تا بازی‌های آسیایی ناگویا منصوب شد .

نکته برای برند ملی: روحانی نماد «صدور دانش فنی» در رشته‌ای است که ایران در آن حرف اول را در آسیا می‌زند. او پس از سال‌ها قهرمانی و مربیگری در ایران، دانش خود را به روسیه و اردن منتقل کرد و به گفته خودش، «هرچه دارد از کاراته است» . این روایت—«قهرمانی که دانشش را فراتر از مرزها برد»—می‌تواند در تقویت تصویر «تخصص» و «حضور جهانی» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.

جدول خلاصه بیوگرافی