جاسم ویشگاهی (ویشکائی)، کاراته‌کای بندر انزلی و کاپیتان اسبق تیم ملی، یکی از پرافتخارترین ورزشکاران ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی است. او متولد ۶ دی ۱۳۶۱ در بندر انزلی است و کاراته را از سال ۱۳۶۶ زیر نظر استاد صیدگر آغاز کرد و از سال ۱۳۷۶ به عضویت تیم ملی درآمد .
ویشگاهی در سه دوره بازی‌های آسیایی سه مدال کسب کرد: نقره بوسان ۲۰۰۲، طلای دوحه ۲۰۰۶ و طلای گوانگژو ۲۰۱۰ . طلای گوانگژو او در وزن ۸۴ کیلوگرم و با شکست حریف ژاپنی به دست آمد و بیستمین طلای کاروان ایران در آن دوره بود . در مسابقات جهانی نیز کارنامه‌ای پربار دارد: طلای جام آزاد جهان، نقره و برنز قهرمانی جهان (۲۰۰۲ و ۲۰۰۶) و بیش از ۱۰ مدال از تورنمنت‌های معتبر جهانی . بسیاری از کارشناسان معتقدند اگر کاراته در زمان اوج او رشته المپیکی بود، دست‌کم دو طلای المپیک برایش کنار می‌گذاشتند .
ویشگاهی در شهریور ۱۳۹۱ به دلیل مصدومیت کهنه دست از تیم ملی خداحافظی کرد . او پس از سال‌ها دوری، در سال ۲۰۱۸ در لیگ جهانی کاراته وان اتریش به میدان بازگشت و مدال برنز گرفت . او در سال ۱۳۹۶ نیز به عنوان رئیس کمیته قهرمانان فدراسیون کاراته منصوب شد .
نکته برای برند ملی: ویشگاهی نماد «قهرمانی در رشته‌ای که المپیکی نبود» است. او در اوج دوران ورزشی‌اش، کاراته جایگاهی در المپیک نداشت و طلای جهان و آسیای او هرگز فرصت درخشش در بزرگ‌ترین میدان را پیدا نکرد. با این حال، او بدون حاشیه و با تمرکز بر اهداف ورزشی، یکی از پرافتخارترین کارنامه‌های کاراته ایران را ساخت. این روایت—«قهرمانی که بخت المپیک با او یار نبود، اما در میدان خودش بی‌رقیب ماند»—می‌تواند در تقویت تصویر «تعهد به رشته» و «قهرمانی بدون نیاز به تأیید جهانی» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | جاسم ویشگاهی (ویشکائی) |
| تاریخ تولد | ۶ دی ۱۳۶۱ |
| زادگاه | بندر انزلی، گیلان، ایران |
| رشته ورزشی | کاراته (کومیته) |
| وزن رقابتی | ۷۰، ۷۵ و ۸۴ کیلوگرم |
| نقش | کاپیتان اسبق تیم ملی کاراته ایران |
| مهم‌ترین افتخارات | دو طلای بازی‌های آسیایی (دوحه ۲۰۰۶، گوانگژو ۲۰۱۰)؛ نقره بوسان ۲۰۰۲؛ طلای جام آزاد جهان؛ نقره و برنز قهرمانی جهان |
| ویژگی متمایز | پرافتخارترین کاراته‌کای ایران؛ خداحافظی از تیم ملی به دلیل مصدومیت (۱۳۹۱)؛ بازگشت و کسب برنز لیگ جهانی (۲۰۱۸) |