رضا سوخته‌سرایی

رضا سوخته‌سرایی، کشتی‌گیر سنگین‌وزن و از چهره‌های ماندگار کشتی ایران، متولد ۱۱ بهمن ۱۳۲۸ در روستای دارکلاته از توابع رامیان در استان گلستان بود و در ۲ شهریور ۱۴۰۴ پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری در ۷۶ سالگی درگذشت . او از معدود کشتی‌گیران تاریخ ایران بود که در هر دو رشته آزاد و فرنگی مدال بین‌المللی کسب کرد .

سوخته‌سرایی در مسابقات جهانی ۱۹۷۸ مکزیکوسیتی و ۱۹۸۱ اسکوپیه به مدال نقره سنگین‌وزن رسید . در بازی‌های آسیایی نیز یکی از پرافتخارترین ورزشکاران ایران بود؛ او در ۱۹۷۴ تهران نقره گرفت و سپس در سه دوره ۱۹۸۲ دهلی‌نو، ۱۹۸۶ سئول و ۱۹۹۰ پکن به مدال طلا رسید و در هر سه دوره نیز پرچمدار کاروان ایران بود . یکی از نقاط برجسته کارنامه او، تصمیم فداکارانه در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ بود؛ او برای اینکه علیرضا سلیمانی در وزن خودش (آزاد) نماینده ایران باشد، در وزن سنگین فرنگی به میدان رفت و هر دو به طلا رسیدند .

آنچه کارنامه او را پیچیده‌تر می‌کند، سال‌های ازدست‌رفته است. او در اوج دوران ورزشی‌اش به دلیل تحریم، دو المپیک ۱۹۸۰ مسکو و ۱۹۸۴ لس‌آنجلس را از دست داد و در سال‌هایی که ایران در رقابت‌های بین‌المللی حاضر نمی‌شد، چند دوره مسابقات جهانی را نیز از دست داد . با این حال، او در کشتی پهلوانی نیز تبحر داشت و یک دوره به عنوان پهلوان پایتخت انتخاب شد . سوخته‌سرایی در سال ۱۳۹۳ هفت مدال ارزشمند خود را به موزه آستان قدس رضوی اهدا کرد .

نکته برای برند ملی: سوخته‌سرایی نماد «فداکاری در سکوت» است. او در اوج آمادگی، سال‌های طلایی عمر ورزشی‌اش را به دلیل تحریم و جنگ از دست داد، اما نه بهانه آورد و نه از میدان دور شد؛ در همان سال‌ها با تغییر رشته، جای خود را در تاریخ کشتی ایران تثبیت کرد. روایت او—«قهرمانی که بخت با او یار نبود، اما تعهدش به تیم و کشورش هرگز لنگ نماند»—می‌تواند در تقویت تصویر «ایثار» و «تعهد» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.

جدول خلاصه بیوگرافی