امامعلی حبیبی، ملقب به «ببر مازندران»، نخستین قهرمان المپیک در تاریخ ایران است. او متولد ۵ خرداد ۱۳۱۰ در روستای درزیکلا بابل بود و در ۲ شهریور ۱۴۰۴ در سن ۹۴ سالگی درگذشت .
حبیبی در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن در وزن ۶۷ کیلوگرم کشتی آزاد به مدال طلا رسید و این مدال را همراه با غلامرضا تختی، به نخستین طلاهای المپیک ایران تبدیل کرد . نکته قابل توجه اینکه او پیش از این مسابقات، هیچ تجربه‌ای در رقابت‌های بین‌المللی نداشت و در فینال با ضربه فنی حریف شوروی، تاریخ‌ساز شد .
پس از ملبورن، حبیبی سه بار قهرمان جهان شد (۱۹۵۹ تهران، ۱۹۶۱ یوکوهاما و ۱۹۶۲ تولیدو) و طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو را نیز کسب کرد . او به دلیل سرعت و مهارت در فنونی مانند «یک دست و یک پا» و «سر و ته یکی» (معروف به «فن حبیبی») شناخته می‌شد . در سال ۲۰۰۷ (یا ۲۰۱۳ به روایت برخی منابع) به تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی راه یافت .
نکته برای برند ملی: حبیبی نه فقط به‌خاطر مدال، بلکه به‌عنوان «نقطه آغاز» تاریخ طلایی ورزش ایران در المپیک شناخته می‌شود. او مسیری را گشود که نسل‌های بعدی آن را ادامه دادند . این روایت—«نخستین کسی که در را باز کرد»—در کنار لقب «ببر مازندران» که ترکیبی از قدرت و پیوند با طبیعت و فرهنگ بومی است، می‌تواند در تقویت تصویر «آغازگری» و «اصالت» در برند ملی ایران مورد توجه قرار گیرد.
جدول خلاصه بیوگرافی
| عنوان | مقدار |
|---|---|
| نام کامل | امامعلی حبیبی گودرزی |
| تاریخ تولد | ۵ خرداد ۱۳۱۰ |
| تاریخ درگذشت | ۲ شهریور ۱۴۰۴ (۹۴ سالگی) |
| زادگاه | روستای درزیکلا، بابل، مازندران، ایران |
| رشته ورزشی | کشتی آزاد |
| وزن رقابتی | ۶۷ کیلوگرم (ملبورن ۱۹۵۶) |
| مهم‌ترین افتخار | مدال طلای المپیک ملبورن ۱۹۵۶ (نخستین طلای المپیک ایران) |
| سایر افتخارات کلیدی | سه طلای جهان (۱۹۵۹، ۱۹۶۱، ۱۹۶۲)؛ طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو؛ عضو تالار مشاهیر UWW |
| لقب | ببر مازندران |