سجاد گنج‌زاده، کاراته‌کای سنگین‌وزن اهل اسلامشهر، متولد ۱۴ دی ۱۳۷۰ است و از نوجوانی وارد تیم‌های ملی ایران شد . او در سال ۲۰۱۶ در وزن ۸۴+ کیلوگرم قهرمان جهان شد و پیش از آن نیز در ۲۰۱۴ مدال نقره جهانی را کسب کرده بود . اما نقطه اوج او المپیک توکیو ۲۰۲۰ بود؛ جایی که کاراته برای نخستین و آخرین بار در تاریخ المپیک حاضر می‌شد و گنج‌زاده به‌عنوان تنها نماینده مردان ایران در این رشته روی تاتامی رفت .
او در فینال برابر طارق حمدی از عربستان قرار گرفت، در حالی که دست چپش پیش از مسابقات شکسته بود و پزشکان جراحی را توصیه کرده بودند، اما او این موضوع را رسانه‌ای نکرد و با همان دست آسیب‌دیده به فینال رسید . در فینال، در حالی که ۴ بر ۱ عقب بود، ضربه‌ای سنگین از حریف به سرش اصابت کرد و بیهوش شد؛ داوران ضربه را غیرمجاز تشخیص دادند و حمدی را اخراج کردند و گنج‌زاده را برنده اعلام کردند . او پس از به هوش آمدن گفت: «چیزی از لحظه وارد شدن ضربه یادم نمی‌آید» و «ناراحتم که مسابقه به این شکل پیش رفت» . این مدال، تنها طلای کاراته ایران در تاریخ المپیک و آخرین طلای کاروان ایران در توکیو بود.
آنچه گنج‌زاده را برای پرونده برند ملی ایران متمایز می‌کند، ترکیب «قهرمانی با بدن آسیب‌دیده» و «پیروزی بدون شادی کامل» است؛ روایتی انسانی از ورزشکاری که با وجود شکستگی و بیهوشی، مدال را برای ایران نگه داشت اما خودش آن را «به این شکل» نمی‌پسندید. این وجه از شخصیت او—پیوند آسیب‌پذیری با افتخار—می‌تواند در تقویت تصویر «مردم» ایران در برند ملی مورد توجه قرار گیرد.
