چین
بازخوانی برند ملی ایران در آینه مستند «یان»؛ از هنر معماری و بوم‌شناسی تا خودکفایی و میهمان‌نوازی
روایت عینی و بی‌واسطه «یان» (Yan)، جهانگرد و مستندساز بین‌المللی از کانال پرمخاطب Little Chinese Everywhere، دریچه‌ای چندبعدی به جامعه، فرهنگ، هنر معماری و زیست روزمره در ایران می‌گشاید. او که سه بار به مناطق مختلف ایران سفر کرده، کشورمان را «پُر سوءتعبیرترین کشور جهان در رسانه‌های بین‌المللی» می‌نامد.
دیپلماسی زبانی و مؤسسات فراملی؛ درس‌هایی از الگوی مؤسسه کنفوسیوس چین برای برندسازی ملی ایران
در روابط بین‌الملل قرن بیست‌ویکم، تعاملات میان کشورها بیش از آنکه متکی بر ابزارهای نظامی یا اقتصادی (Hard Power) باشد، بر پایه دیپلماسی فرهنگی، آموزش و ارتباطات بین‌المللی شکل می‌گیرد. طبق نظریه سازنده‌گرایی (Constructivism)، واقعیت سیاسی جهان را ایده‌ها، هویت‌ها و هنجارهای مشترک می‌سازند.
روایت پویایی، خودکفایی و اصالت فرهنگی ایران در سفرنامه کری چن (۲۰۲۶)؛ دلالت‌هایی برای برند ملی
سفر مستقل و مستندگونه «کری چن» (Carrie Chen)، بلاگر و مستندساز اهل شانگهای، که در ژانویه ۲۰۲۶ به همراه مادر خود به ایران سفر کرده است، می‌تواند دریچه‌ای تازه برای بررسی تصویر ایران از منظر یک گردشگر خارجی باشد.
سینما به‌مثابه قدرت نرم؛ روایت‌های راهبردی چین در برزیل
در عصر تسلط تصویر و روایت، سینما فراتر از یک صنعت سرگرمی، به ابزاری راهبردی برای نفوذ فرهنگی و دیپلماسی عمومی تبدیل شده است. پرسشی که ذهن بسیاری از تحلیلگران روابط بین‌الملل را به خود مشغول کرده، این است که چگونه قدرت‌های نوظهور، به‌ویژه چین، از ظرفیت‌های سینمایی خود برای شکل‌دهی به ادراکات بین‌المللی و گسترش «قدرت نرم» خویش بهره می‌برند.
از اسطوره تا بازار؛ درس‌هایی از نقد فرهنگ‌گرایی در صادرات آموزش فنلاند به چین
این مقاله که توسط فرد دروین (دانشگاه هلسینکی، فنلاند) و اشلی سیمپسون (دانشگاه هلسینکی، فنلاند) در سال ۲۰۱۹ منتشر گردیده، به‌طور انتقادی به بررسی گفتمان‌های یک محقق فنلاندی در زمینه فروش آموزش فنلاند به چین پرداخته است.
چندفرهنگی‌گرایی انتخابی و اتصال استراتژیک؛ درس‌هایی از بازنمایی مالزی در چاینا دیلی برای برندسازی ملی
مالزی به دلیل موقعیت مکانی در جنوب شرق آسیا، عضویت در آسه‌آن، جمعیت مسلمان و پیوند تاریخی با چین از طریق تجارت دریایی و مهاجرت، جایگاهی منحصربه‌فرد در تصویر منطقه‌ای چین دارد. جامعه پیچیده مالزی شامل مالایی‌ها، چینی‌ها، هندی‌ها و جمعیت‌های بومی با تفاوت‌های زبانی، مذهبی و منطقه‌ای قابل‌توجه است که ارائه یک هویت واحد برای مالزی را دشوار می‌سازد.
از «ساخت چین» تا «ساخت ترکیه»؛ درس‌هایی از قدرت تولید، ارتقای فناوری و برندسازی ملی برای ایران
در اقتصاد جهانی امروز، رقابت دیگر تنها بر اساس حجم تولید و هزینه‌های پایین نیست. تکنولوژی، نوآوری، پایداری و ارزش برند، معیارهای جدیدی هستند که جایگاه کشورها را در زنجیره‌های ارزش جهانی تعیین می‌کنند. برچسب «ساخت ...» روی محصولات، دیگر فقط نشان‌دهنده محل تولید نیست؛ بلکه پیامی درباره کیفیت، فناوری، قابلیت اعتماد و جایگاه کشور در اقتصاد جهانی است.
راز موفقیت کشورهای اقتدارگرا در برندسازی ملی
چگونه یک کشور اقتدارگرا می‌تواند در عین سرکوب آزادی‌های مدنی، میلیون‌ها گردشگر، سرمایه‌گذار و حتی مهاجر را به سوی خود جذب کند؟ چرا بازنشستگان آلمانی ترجیح می‌دهند روزهای پایانی عمر خود را در امارات متحده عربی بگذرانند تا در اسپانیا؟ پاسخ این پرسش‌ها را می‌توان در استراتژی‌های هوشمندانه برندسازی ملی جست‌وجو کرد.
دو مدل قدرت نرم در آفریقا؛ درس‌هایی از رقابت ژاپن و چین برای برندسازی ملی
قاره آفریقا در سال‌های اخیر به یکی از عرصه‌های مهم رقابت قدرت‌های جهانی برای گسترش نفوذ اقتصادی، سیاسی و فرهنگی تبدیل شده است. در میان کشورهای آسیایی، ژاپن و چین دو الگوی متفاوت از حضور و نفوذ در این قاره را به نمایش گذاشته‌اند. پژوهش حاضر با بررسی سیاست قدرت نرم ژاپن در آفریقا و مقایسه آن با رویکرد چین، تلاش می‌کند تفاوت‌های این دو الگو را از نظر اهداف، ابزارها، ساختار نهادی و شیوه ایجاد نفوذ بررسی کند.
برندسازی ملی چین؛ میان قدرت اقتصادی، تمدن تاریخی و بحران اعتماد جهانی
چین یکی از پیچیده‌ترین و تأثیرگذارترین پروژه‌های برندسازی ملی در جهان را دنبال می‌کند. کشوری که طی چهار دهه گذشته از یک اقتصاد بسته و کم‌درآمد به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده و امروز نقشی تعیین‌کننده در تجارت، فناوری، تولید و سیاست جهانی دارد.