بنگلادش در ۱۹۷۱ پس از استقلال، فقیرترین کشور جهان بود. سیل، طوفان، قحطی، فساد، و جمعیت فشرده. کارشناسان پیشبینی میکردند این کشور «موردی غیرقابل درمان» باشد. نیم قرن بعد، بنگلادش دومین صادرکننده بزرگ پوشاک جهان (پس از چین) است. صنعتی که نزدیک به ۴ میلیون کارگر – عمدتاً زن – را استخدام کرده و صادرات سالانه آن از ۴۰ میلیارد دلار فراتر رفته است.